Bugün siyaset, adeta “bütün kötülüklerin anası” haline geldi; getirildi daha doğrusu.
Yükselmenin, yükseltmenin, zenginleşmenin ve cezalandırmanın, genel ve en etkin yolu,
siyaseten güçlü olanların insafından geçiyor.
Temel yanlış, araçlarla amaçların kasıtlı olarak karıştırılmasıdır.
İnsanlar, araçla amaç sarmalında sersemleştirildi adeta.
Halbu ki, her güzel amaca insani, ahlâki ve meşru araçlarla gidilir.
“Yiğit düştüğü yerden kalkar.”
Bu yiğit millet siyaset pazarında düştü, yine siyaset pazarında kalkacak.
Kaymağın sütten çıktığı gibi, siyasiler de bu milletin içinden çıkıyor.
“Nasılsanız öyle yönetilirsiniz” kaidesi gereğince, siyaseti düzelt ki her iş düzelsin.
Siyaseti bu hale millet getirdi, yine millet düzeltecektir.
Aklıselim ve “vasat” seçmenin siyasi tercihlerinde ki ölçüsü şunlar olmalıdır.
* Siyaset bir amaç değil, vatana, millete ve devlete hizmet etmenin yönetimsel aracıdır.
* Partiler, bu amaca hizmet etmenin sadece yasal ve siyasi araçlarıdır.
* Araçlarını düzelt ya da doğru araçlar kullan ki, istediğin amaçlara ulaşabilesin.
Çünkü, divan edebiyatının ünlü şairi Nâbî’nin dediği gibi: “Kem aletle, kemalat olmaz.”
Yani, kötü araçlarla iyi amaçlar gerçekleşmez.
Açıklama:
1. Aklıselim: Önyargısız, sağduyulu, mantıklı bir zihin yapısıyla düşünen.
2. Vasat olmak: Olumsuza değil; dengeli, aşırılıklardan uzak (ifrat ve tefrit arası) ve istikamet üzere olmaya işaret eder.