Bu bayrak, ne sıradan bir bez parçasıdır ne de salt ve sadece Türk’ün bayrağıdır.

Bu bayrak, Türküyle, Kürdüyle, Arabıyla, Laz’ıyla, Zazasıyla, Romanıyla, Çerkesiyle, Sünni’siyle, Alevi’siyle ve dahi Gayrı Müslümüyle topyekun bir milletin bayrağıdır.

O milletin adı, Türk Milleti’dir.

Bu bayrak, Türk Milleti’nin onurudur, namusudur, şanıdır, şerefidir.

Bu bayrak, vatanımızın ve bağımsızlığımızın şehit kanlarıyla suladığı bir destanın şanlı bir sembolüdür.

Bu bayrağa uzanan eller dün kırıldı, bugünde kırılır yarın da kırılacaktır.

Lâkin, bu eli bulacak ve kıracak olan sadece Türkiye Cumhuriyeti Devleti’dir.

Ancak, bu bayrağa uzanan ellerin zavallı birer piyon olduğunu unutmayalım.

Vatanımız üzerinde tarihi emelleri olan dahili ve harici bedbahtların olduğunu unutmayalım.

Tarihin tekrarlardan ibaret olduğunu unutmayalım.

Fitnenin kol gezdiği günlerden geçiyoruz.

Allah kitabında: “Fitne katilden daha büyük bir tehlikedir.” buyuruyor.

Aklımızı başımızdan kovmayalım.

Sabırla ve metanetle, devletimize ve Türk Silahlı kuvvetlerimize güvenelim.

Her zamankinden daha çok birliğe ve beraberliğe ihtiyacımız var.

İktidar ve muhalefet mensupları, eteklerindeki taşları geri toplayamayacakları derelere döksünler artık.

Unutmayalım ki, birliğimizi ve beraberliğimizi kaybedersek zaafa uğrarız.

Zaafın ve tedbirsizliğin sonu muhakkak hüsrandır.

Abdulkadir Türk